De Ierse mid-twintiger David Keenan is niet de zoveelste jonge knaap met een gitaar. Keenan verzorgt de soundtrack bij een scene waarin Tim Buckley en Brendan Behan ruzie maken na een paar borrels teveel, terwijl Kavanagh tijdens het kaarten Dylan probeert te belazeren en Anthony Cronin en Jack Kerouac ondertussen met verwoede pogingen het tafereel proberen te beschrijven. Ogenschijnlijk balancerend op de scheidslijn tussen po√ęzie en proza en met een stem die je bij je nekvel pakt, neemt Keenan je mee in zijn imaginaire wereld. In zijn handen wordt de traditionele Ierse storytelling voortgezet en krijgt een podium tijdens zijn spirituele en intense live shows.